Psalm 44 jest poruszającą wołaniem do Boga. Autorem pieśni jest Naród Wybrany (cierpiący ludzie). Cierpienie jest ogromne... Ból ponad siły... [" Na rzeź nas wydałeś jak owce... " ]. Ludzie czują, że wielkie zło, którego doświadczają, jest niezasłużone [" Wszystko to na nas przyszło, a jednak myśmy nie zapomnieli o Tobie  i nie złamaliśmy Twego przymierza  ani serce nasze się nie odwróciło  i kroki nasze nie zboczyły z Twej ścieżki "].  Są przekonani, że Bóg zgodził się na gehennę [" A jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś,  i nie wyruszasz już z naszymi wojskami (...).  Swój lud sprzedałeś za bezcen "]. Psalm 44 jest  wielką, ale także niezwykle smutną kartą Psałterza i Biblii... Zakończenie modlitwy to wołanie w obliczu śmierci:  przez wzgląd na Ciebie ciągle nas mordują,  mają nas za owce na rzeź przeznaczone ".  Tracący życie ludzie wołają:  " Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie?  Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze! " I dale...