To synteza dwóch Psalmów: 57 i 60. To ciekawe, że pojawiają się w Psałterzu modlitwy podobne do siebie. Niemal identyczne.  Gotowe jest serce moje, Boże, zaśpiewam i zagram. Zbudź się, chwało moja,   zbudź się, harfo i cytro! Chcę obudzić jutrzenkę. Wśród ludów będę chwalił Cię, Panie, zagram Ci wśród narodów, bo Twoja łaskawość [sięga] aż do niebios, a wierność Twoja po chmury. Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo, a Twoja chwała ponad całą ziemię! Aby ocaleli, których miłujesz, wspomóż nas Twą prawicą i wysłuchaj! Bóg przemówił w swojej świątyni: «Będę triumfował i podzielę Sychem, a dolinę Sukkot wymierzę. Do Mnie należy Gilead, do Mnie Manasses, Efraim jest szyszakiem mojej głowy, Juda moim berłem. Moab jest dla Mnie misą do mycia; na Edom but mój rzucę, nad Filisteą będę triumfował». Któż mnie wprowadzi do miasta warownego? Któż aż do Edomu mię odprowadzi? Czyż nie Ty, o Boże, nas odrzuciłeś i już nie wychodzisz, Boże, z naszymi wojskami? Daj nam pomoc przeciw nieprzyjaciel...