Psalm 58 to modlitwa człowieka, który oczekuje (domaga się?) od Boga sprawiedliwości. Psalm zaczyna się od pytania: " Wielmoże,  czy rzetelnie wydajecie wyroki?  Czy słusznie sądzicie synów ludzkich? " Psalmista sam odpowiada: " Niestety, popełniacie w sercu nieprawość... " Pleniące się jak zielsko zło sprawia, że autor chce, żeby niegodziwi sędziowie doświadczyli Bożej odpłaty (" Boże, zetrzyj im zęby w paszczy;  Panie, połam zęby lwiątkom!  Niech się rozejdą jak spływające wody,  niech zwiędną jak trawa na drodze "). W komentarzu Biblii Tysiąclecia do ostatniego zdania Psalmu 58: " Uczciwy ma nagrodę;  doprawdy, jest Bóg, co sądzi na ziemi ", czytam: w eschatologicznym obrachunku z nieprawością, rozumianym jako rzeź przewrotnych dopatruje się Psalmista triumfu Bożej sprawiedliwości . Mam nadzieję, że Boży Sąd będzie też miłosierny.