"Cicho!", czyli tajemnicze spotkanie...

PnP 5,2a

Ja śpię, lecz serce me czuwa: Cicho! Oto miły mój puka!

Poruszający fragment...

Chcę, żeby moje serce biło dla Pana... We dnie i w nocy...

Cicho! Ciekawe, że pojawia się tu wykrzyknik. Myślałem, że ktoś szepcze: Cicho... Ale tu nie ma szeptu. Ktoś krzyczy: "Sza!" Woła i ucisza... Prosi, żeby świat umilkł...

Frapujące pytanie brzmi: kto to mówi? Bóg czy ja?

(...)

Na końcu rozlega się pukanie do drzwi... Oto miły mój puka! Teraz rozpoznaję głos... Słyszę Pana: "Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną" (Ap 3,20).

Otwieram...