(Nowy) Psalm 136, czyli uwielbienie Pana...
Alleluja.
Chwalcie Pana, bo dobry,
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga nad bogami,
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Pana nad panami,
bo Jego łaska na wieki.
On sam cudów wielkich dokonał,
bo Jego łaska na wieki.
On w mądrości uczynił niebiosa,
bo Jego łaska na wieki.
On rozpostarł ziemię nad wodami,
bo Jego łaska na wieki.
On uczynił wielkie światła,
bo Jego łaska na wieki.
Słońce, by dniem władało,
bo Jego łaska na wieki.
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą,
bo Jego łaska na wieki.
On Egipcjanom pobił pierworodnych,
bo Jego łaska na wieki.
I wywiódł spośród nich Izraela,
bo Jego łaska na wieki.
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem,
bo Jego łaska na wieki.
On Morze Czerwone podzielił na części,
bo Jego łaska na wieki.
I przeprowadził środkiem Izraela,
bo Jego łaska na wieki.
I faraona z jego wojskiem strącił w Morze Czerwone,
bo Jego łaska na wieki.
On prowadził swój lud przez pustynię,
bo Jego łaska na wieki.
On pobił wielkich królów,
bo Jego łaska na wieki.
On uśmiercił królów potężnych,
bo Jego łaska na wieki.
Sichona, króla Amorytów,
bo Jego łaska na wieki.
I Oga, króla Baszanu,
bo Jego łaska na wieki.
A ziemię ich dał na własność,
bo Jego łaska na wieki -
jako dziedzictwo słudze swemu Izraelowi,
bo Jego łaska na wieki.
On o nas pamiętał w naszym uniżeniu,
bo Jego łaska na wieki.
I uwolnił nas od wrogów,
bo Jego łaska na wieki.
On daje pokarm wszelkiemu ciału,
bo Jego łaska na wieki.
Dziękujcie Bogu, niebiosa,
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga nad bogami,
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Pana nad panami,
bo Jego łaska na wieki.
On sam cudów wielkich dokonał,
bo Jego łaska na wieki.
On w mądrości uczynił niebiosa,
bo Jego łaska na wieki.
On rozpostarł ziemię nad wodami,
bo Jego łaska na wieki.
On uczynił wielkie światła,
bo Jego łaska na wieki.
Słońce, by dniem władało,
bo Jego łaska na wieki.
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą,
bo Jego łaska na wieki.
On Egipcjanom pobił pierworodnych,
bo Jego łaska na wieki.
I wywiódł spośród nich Izraela,
bo Jego łaska na wieki.
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem,
bo Jego łaska na wieki.
On Morze Czerwone podzielił na części,
bo Jego łaska na wieki.
I przeprowadził środkiem Izraela,
bo Jego łaska na wieki.
I faraona z jego wojskiem strącił w Morze Czerwone,
bo Jego łaska na wieki.
On prowadził swój lud przez pustynię,
bo Jego łaska na wieki.
On pobił wielkich królów,
bo Jego łaska na wieki.
On uśmiercił królów potężnych,
bo Jego łaska na wieki.
Sichona, króla Amorytów,
bo Jego łaska na wieki.
I Oga, króla Baszanu,
bo Jego łaska na wieki.
A ziemię ich dał na własność,
bo Jego łaska na wieki -
jako dziedzictwo słudze swemu Izraelowi,
bo Jego łaska na wieki.
On o nas pamiętał w naszym uniżeniu,
bo Jego łaska na wieki.
I uwolnił nas od wrogów,
bo Jego łaska na wieki.
On daje pokarm wszelkiemu ciału,
bo Jego łaska na wieki.
Dziękujcie Bogu, niebiosa,
bo Jego łaska na wieki.
Psalm 136 to wielka karta Psałterza. Na początku autor modlitwy trzy razy (jestem przekonany, że to nie przypadek) woła: Chwalcie Pana [Boga]! Modlitwa uwielbienia rozciąga się w dwudziestu sześciu frazach. Aż tyle razy pojawia się werset: bo Jego łaska na wieki. Psalmista najpierw wielbi Stwórcę w dziełach natury. Następnie uwielbia Boga historii we wspaniałych interwencjach i cudach, których w dziejach Narodu Wybranego zdarzyło się niemało. Wreszcie wysławia Pana, który daje chleb [Chleb]. Słyszę tu zapowiedź Eucharystii. Piękny akcent, znamienny dla czasu, który przeżywamy [oktawa Uroczystości Najświętszego Ciała i Najdroższej Krwi Jezusa].
Pomyślałem, żeby Psalm 136 napisać w nowej wersji.
I.
Alleluja!
II.
Chwalcie Pana, bo dobry...!
Chwalcie Boga nad bogami...!
Chwalcie Pana nad panami...!
III.
On sam cudów wielkich dokonał...
Chwalcie Pana nad panami...!
III.
On sam cudów wielkich dokonał...
On w mądrości uczynił niebiosa...
On rozpostarł ziemię nad wodami...
On uczynił wielkie światła...
Słońce, by dniem władało...
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą...
IV.
On Egipcjanom pobił pierworodnych...
I wywiódł spośród nich Izraela...
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem...
On Morze Czerwone podzielił na części...
On rozpostarł ziemię nad wodami...
On uczynił wielkie światła...
Słońce, by dniem władało...
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą...
IV.
On Egipcjanom pobił pierworodnych...
I wywiódł spośród nich Izraela...
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem...
On Morze Czerwone podzielił na części...
I przeprowadził środkiem Izraela...
I faraona z jego wojskiem strącił w Morze Czerwone...
On prowadził swój lud przez pustynię...
On pobił wielkich królów...
On uśmiercił królów potężnych...
Sichona, króla Amorytów...
I Oga, króla Baszanu...
A ziemię ich dał na własność...
jako dziedzictwo słudze swemu Izraelowi...
On o nas pamiętał w naszym uniżeniu...
I uwolnił nas od wrogów...
I faraona z jego wojskiem strącił w Morze Czerwone...
On prowadził swój lud przez pustynię...
On pobił wielkich królów...
On uśmiercił królów potężnych...
Sichona, króla Amorytów...
I Oga, króla Baszanu...
A ziemię ich dał na własność...
jako dziedzictwo słudze swemu Izraelowi...
On o nas pamiętał w naszym uniżeniu...
I uwolnił nas od wrogów...
V.
On daje pokarm wszelkiemu ciału...
On daje pokarm wszelkiemu ciału...
VI.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
bo Jego łaska na wieki.
VII.
Dziękujcie Bogu, niebiosa...!
Komentarze
Prześlij komentarz