Psalm 123, czyli czwarty stopień...

Pieśń stopni.

Do Ciebie wznoszę me oczy,
który mieszkasz w niebie.
Oto jak oczy sług
są zwrócone na ręce ich panów
i jak oczy służącej
na ręce jej pani,
tak oczy nasze ku Panu, Bogu naszemu,
dopóki się nie zmiłuje nad nami.
Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami,
bo wzgardą jesteśmy nasyceni.
Dusza nasza jest nasycona
szyderstwem zarozumialców
i wzgardą pyszałków.

To wielki dar tak patrzeć na świat, by widzieć, jak działa Pan. Dlatego chcę oczyma wiary ciągle patrzeć na zapracowane ręce Boga czyniącego wielkie znaki. I mam pragnienie, aby nieprzerwanie wołać: Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami...! Zwłaszcza gdy zabraknie mi sił...

Oto sekret czwartego stopnia duchowej drogi: (tak) patrzeć (by widzieć działającego Stwórcę) i modlić się o miłosierdzie Boże...