Psalm 119 (Jod)

(X)

1. Twe ręce mnie uczyniły i ukształtowały:

[Stwórca stwarza arcydzieła]

...obdarz mnie rozumem, bym się nauczył Twoich przykazań.

[Św. Anzelm napisał: Fides quaerens intellectum ("Wiara szuka zrozumienia"), więc w moim sercu rodzi się modlitwa o wiarę, dzięki której będę mógł zrozumieć to, co niezrozumiałe...]

2. Bojący się Ciebie widzą mnie i cieszą się, bo pokładam ufność w Twoim słowie.

["Bojący się" możemy przetłumaczyć jako "czczący", "wyznający wiarę", "świadczący", "miłujący". Zatem ludzie złączeni z Bogiem cieszą się i budują przykładem ludzi, którzy żyją z nadziei...]  

3. Wiem, Panie, że sprawiedliwe są Twoje wyroki, że dotknąłeś mnie słusznie.

[Piękny, ale i trudny werset Psalmu... Mój (niedosłowny) przekład: "Panie sprawiedliwy, jestem przekonany, że to, co ciężkie i trudne w życiu, dzieje się nie bez przyczyny i że Ty masz zawsze rację..., nawet wtedy, gdy życie mnie miażdży..."]

4. Niech Twoja łaska stanie mi się pociechą zgodnie z obietnicą, daną Twemu słudze.

[W mojej wersji: "Ty jesteś MIŁOŚCIĄ i we wszystkich Twoich obietnicach danych mi, żebym Ci służył, cieszy mnie i pociesza to, że jesteś zawsze WIERNY...]

5. Niech zaznam Twojej litości, abym żył, bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

[... jestem tu dzięki Twojemu MIŁOSIERDZIU, a Twoja Łaska sprawia, że moje życie jest nie tylko szkołą przetrwania, ale przede wszystkim drogą spełnienia i szczęścia...]

6. Niech zawstydzą się zuchwali, bo niesłusznie mnie dręczą, ja będę rozmyślał o Twoich przykazaniach.

[...siły zła oddalają się ode mnie, a ja ciągle żyję Twoim Słowem...]

7. Niech zwrócą się do mnie bojący się Ciebie i ci, którzy uznają Twoje napomnienia.

[...moimi przyjaciółmi są Boży ludzie, którzy życiem piszą nowe stronice Ewangelii...]

8. Niech serce moje stanie się nienaganne w Twych ustawach, abym nie doznał wstydu.

[...a moje serce jest napełnione MIŁOŚCIĄ!"]