Psalm głębi (42)....

Lubię Psalm 42. Pewnie dlatego, że jako nastolatek śpiewałem w chłopięco-męskim chórze bazyliki katedralnej w Tarnowie "Pueri Cantores Tarnovienses" i moim ulubionym utworem był utwór Giovanniego Pierlugiego da Palestriny "Sicut cervus desiderat ad fontes". To właśnie początek Psalmu 42: "Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże!" Polifonia a cappella to piękny rodzaj muzyki kościelnej. A Palestrina to wielki kompozytor. Więc motet "Sicut cervus..." to standard wykonywany przez niejeden chór i dziś.

W Psalmie pojawiają się frazy: "Głębia przyzywa głębię hukiem Twych potoków. Wszystkie twe nurty i fale nade mną się przewalają". Zawsze mnie to frapowało, cóż to za głębia, która woła (przywołuje) głębię. Myślę, że to ludzkie serce, które potrzebuje Bożego Serca. To, co ludzkie, woła (o) to co, Boże. Bóg wołany przychodzi i daje znać o sobie. To deszcz (kaskada) Łask z Nieba - MIŁOŚĆ, która falami przelewa się nad nami...