"Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie...", czyli sprawdzianu ciąg dalszy...
Hi 2,1-6
"Pewnego dnia, gdy synowie Boży udawali się, by stawić się przed Panem, poszedł i szatan z nimi, by stanąć przed Panem. I rzekł Pan do szatana: «Skąd przychodzisz?» Szatan odpowiedział Panu: «Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej». Rzekł Pan szatanowi: «Zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by był tak prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający zła jak on. Jeszcze trwa w swej prawości, choć mnie nakłoniłeś do zrujnowania go, na próżno». Na to szatan odpowiedział Panu: «Skóra za skórę. Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego kości i ciała. Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył». I rzekł Pan do szatana: «Oto jest w twej mocy. Życie mu tylko zachowaj!»
Scena czwarta prologu zaczyna się podobnie jak druga. Do Boga przychodzi szatan. Zły wie, że Hiob zdał pierwszy egzamin z wierności i prawości wobec Boga. Jednak diabeł nie daje za wygraną. Prowokuje Stwórcę do wystawienia Hioba na drugą - (naj)cięższą próbę: Skóra za skórę. Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego kości i ciała. Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył... Tłumacząc zdanie: "skóra za skórę" kardynał Ravasi pisze: W autentycznej wierze człowiek powinien być gotowy na całkowite ogołocenie. Hiob poświęcił to, co stanowiło nadbudowę, w czasie pierwszej próby wyrzekł się tego, co zewnętrzne, aby ocalić swoją skórę, głębię swojej istoty. Jego wiara nie jest jeszcze naga, choć Hiob został ogołocony z wszelkiego dobra i bogactw zewnętrznych. Ogołocenie, jakiego teraz się wymaga, jest całkowite. Musi stracić samego siebie, a nie tylko "to, co posiada". "Kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je" (Mt 16,25). Szatan jest przekonany, że ta granica jest nie do zaakceptowania przez człowieka. Doprowadzony do skrajności, będzie złorzeczył Bogu (Hiob. Dramat..., cz. II, s. 42n). Bóg odpowiada: Oto jest w twej mocy. Życie mu tylko zachowaj!
"Pewnego dnia, gdy synowie Boży udawali się, by stawić się przed Panem, poszedł i szatan z nimi, by stanąć przed Panem. I rzekł Pan do szatana: «Skąd przychodzisz?» Szatan odpowiedział Panu: «Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej». Rzekł Pan szatanowi: «Zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by był tak prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający zła jak on. Jeszcze trwa w swej prawości, choć mnie nakłoniłeś do zrujnowania go, na próżno». Na to szatan odpowiedział Panu: «Skóra za skórę. Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego kości i ciała. Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył». I rzekł Pan do szatana: «Oto jest w twej mocy. Życie mu tylko zachowaj!»
Scena czwarta prologu zaczyna się podobnie jak druga. Do Boga przychodzi szatan. Zły wie, że Hiob zdał pierwszy egzamin z wierności i prawości wobec Boga. Jednak diabeł nie daje za wygraną. Prowokuje Stwórcę do wystawienia Hioba na drugą - (naj)cięższą próbę: Skóra za skórę. Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego kości i ciała. Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył... Tłumacząc zdanie: "skóra za skórę" kardynał Ravasi pisze: W autentycznej wierze człowiek powinien być gotowy na całkowite ogołocenie. Hiob poświęcił to, co stanowiło nadbudowę, w czasie pierwszej próby wyrzekł się tego, co zewnętrzne, aby ocalić swoją skórę, głębię swojej istoty. Jego wiara nie jest jeszcze naga, choć Hiob został ogołocony z wszelkiego dobra i bogactw zewnętrznych. Ogołocenie, jakiego teraz się wymaga, jest całkowite. Musi stracić samego siebie, a nie tylko "to, co posiada". "Kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je" (Mt 16,25). Szatan jest przekonany, że ta granica jest nie do zaakceptowania przez człowieka. Doprowadzony do skrajności, będzie złorzeczył Bogu (Hiob. Dramat..., cz. II, s. 42n). Bóg odpowiada: Oto jest w twej mocy. Życie mu tylko zachowaj!
"..-Jesteś silniejszy niż ból.(!!!)
OdpowiedzUsuńKobieta usiłuje usunąć ze swojego głosu najmniejszy ślad zaniepokojenia.(..)..trzymają się za ręce..."
(Andree Chedid "Żona Hioba")
"Możemy cierpieć , lecz nie wolno nam ulec..."(Etty Hillesum )
2Tm4,22+++