"Pokój wam..."
Łk 24,35-48
"Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego."
Zmartwychwstały Jezus spotyka się z apostołami.
Co robi Jezus?
1. Pojawia się... [On sam stanął pośród nich]. Ewangelista nie pisze, że Jezus przychodzi... Po zmartwychwstaniu Pan przenikał przez ściany. Był wolny od ograniczeń właściwych zwykłemu ciału...
2. Wita się i pozdrawia apostołów, przynosząc Pokój - cudowny owoc cudu zmartwychwstania [rzekł do nich: Pokój wam!]...
3. Zaprasza do bliskości. Chce, aby uczniowie przekonali się, że jest prawdziwy - z krwi i z ciała [rzekł do nich: (...) Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. (...) pokazał im swoje ręce i nogi. (...) Wziął i jadł wobec nich]...
4. Tłumaczy apostołom swoją drogę. Odkrywa właściwy sens proroctw. Daje Ducha Świętego, aby uczniowie zrozumieli Słowo Boże [rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie. (...) oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma]...
Co robią apostołowie?
1. Są spanikowani i przerażeni. Nie wiedzą, czy to, co widzą, jest prawdą czy tylko złudzeniem? [Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha]...
2. Przeżywają duchową burzę (imiesłów tetaragmenoi pochodzi od czasownika tarasso, który oznacza: "zmącić, zburzyć (się); doznawać niepokoju, trwożyć i niepokoić się") oraz wewnętrzne rozterki, powątpiewanie, opór serca (dialogismoi) [jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach]...
3. Są szczęśliwi, ale zarazem nie potrafią uwierzyć własnym oczom. Myślą sobie: "to jest zbyt piękne, by było prawdziwe..." [z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia]...
4. Są zaproszeni przez Pana do bliskości. Mogą dotknąć Jezusa i przekonać się, że żyje. Są powołani, aby świadczyć o zwycięstwie Zmartwychwstałego i nieść Pokój jako owoc obecności Żyjącego Pana wśród ludzi [Wy jesteście świadkami tego...]...
"Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego."
Zmartwychwstały Jezus spotyka się z apostołami.
Co robi Jezus?
1. Pojawia się... [On sam stanął pośród nich]. Ewangelista nie pisze, że Jezus przychodzi... Po zmartwychwstaniu Pan przenikał przez ściany. Był wolny od ograniczeń właściwych zwykłemu ciału...
2. Wita się i pozdrawia apostołów, przynosząc Pokój - cudowny owoc cudu zmartwychwstania [rzekł do nich: Pokój wam!]...
3. Zaprasza do bliskości. Chce, aby uczniowie przekonali się, że jest prawdziwy - z krwi i z ciała [rzekł do nich: (...) Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. (...) pokazał im swoje ręce i nogi. (...) Wziął i jadł wobec nich]...
4. Tłumaczy apostołom swoją drogę. Odkrywa właściwy sens proroctw. Daje Ducha Świętego, aby uczniowie zrozumieli Słowo Boże [rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie. (...) oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma]...
Co robią apostołowie?
1. Są spanikowani i przerażeni. Nie wiedzą, czy to, co widzą, jest prawdą czy tylko złudzeniem? [Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha]...
2. Przeżywają duchową burzę (imiesłów tetaragmenoi pochodzi od czasownika tarasso, który oznacza: "zmącić, zburzyć (się); doznawać niepokoju, trwożyć i niepokoić się") oraz wewnętrzne rozterki, powątpiewanie, opór serca (dialogismoi) [jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach]...
3. Są szczęśliwi, ale zarazem nie potrafią uwierzyć własnym oczom. Myślą sobie: "to jest zbyt piękne, by było prawdziwe..." [z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia]...
4. Są zaproszeni przez Pana do bliskości. Mogą dotknąć Jezusa i przekonać się, że żyje. Są powołani, aby świadczyć o zwycięstwie Zmartwychwstałego i nieść Pokój jako owoc obecności Żyjącego Pana wśród ludzi [Wy jesteście świadkami tego...]...
"..Potrafimy pomylić życie ze śmiercią,nadzieję z fatalizmem,rzeczywistość z iluzją...(..)
OdpowiedzUsuńIle razy tam ,gdzie spodziewaliśmy się jedynie śmierci,czekało na nas życie?Albo odwrotnie:ile razy łudziliśmy się,że idziemy w dobrym kierunku,a zmierzaliśmy wprost ku śmierci??Co jest przyczyną aż takich pomyłek?(..)Powodem może być cierpienie.(..)Skupieni na ranach "ślepniemy".(..)rany(..)trzymają na uwięzi oczy naszego serca.(..)Potrz\ebujemy uzdrowienia.Potrzebujeny obecnosci,madrego towarzyszenia,spojrzenia,które przywraca nam poczucie wartości,słowa,które głęboko dotyka i leczy..(..)
"I połamawszy(klasas),podawał im"...nowe życie.
Wtedy ich oczy "zostały otwarte"i "poznali Go".
(..)To Bóg otwiera oczy.To On uwolnił wzrok uczniów z uwięzi smutku..On przywrócił im oczy wiary.Zrozumieli ,co znaczyło"to wszystko"....Poznali,że tam,gdzie wczesniej odczuwali tylko beznadziejność,zrodziło się nowe życie.."(!!) (K.Wons"Powrót do życia")
2Tm4,22+++
Bóg zapłać za xWonsa.
OdpowiedzUsuń2Tm 4,22
+++