sobota, 27 maja 2017

"Boże, Mścicielu, ukaż się!", czyli Psalm 94 (cz. I)...

Psalm 94,1-11

"Boże, Mścicielu, Panie,
Boże, Mścicielu, ukaż się!
Powstań Ty, który sądzisz ziemię,
daj pysznym odpłatę!
Jak długo występni, o Panie,
jak długo będą się chełpić występni,
będą pleść i gadać bezczelnie,
i chwalić się będą wszyscy złoczyńcy?
Lud Twój, o Panie, depczą
i uciskają Twoje dziedzictwo,
mordują wdowę i przychodnia
i zabijają sieroty.
A mówią: «Pan nie widzi,
nie dostrzega [tego] Bóg Jakuba».
Pomnijcie, głupcy w narodzie!
Kiedy zmądrzejecie, bezrozumni?
Nie ma usłyszeć Ten, który ucho wszczepił,
nie ma widzieć Ten, co utworzył oko,
10 czy nie ma karać Ten, co strofuje ludy,
Ten, który ludzi naucza mądrości?
Pan zna myśli ludzkie:
że są one marnością."

piątek, 26 maja 2017

"Pan króluje...", czyli Psalm 93...

Psalm 93

"Pan króluje, oblókł się w majestat,
Pan przywdział potęgę i nią się przepasał
:
tak utwierdził świat, że się nie zachwieje.
Twój tron niewzruszony od wieczności,
Ty jesteś od wieków, <o Boże>.
Podnoszą rzeki, o Panie,
rzeki swój głos podnoszą,
rzeki swój szum podnoszą.
Ponad szum wód rozległych,
ponad potęgę morskiej kipieli
potężny jest Pan na wysokościach.
Świadectwa Twoje są bardzo godne wiary;
domowi Twojemu przystoi świętość
po wszystkie dni, o Panie!"

Pan króluje... "Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski»" (J 19,19) [Uwielbiam Cię, Jezu... Ukrzyżowany Panie... Zwycięski Królu...]...

...oblókł się w majestat... "Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: «Oto Człowiek»" (J 19,5) [Uwielbiam Cię, Jezu... Ty przyjąłeś ludzką wzgardę, aby dać mi udział w swojej Chwale...]...

Pan przywdział potęgę i nią się przepasał... A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!» I skłoniwszy głowę oddał ducha" (J 19,30) [Uwielbiam Cię, Jezu... Ty stałeś się bezsilny, aby dać mi swoją potęgę...]...

czwartek, 25 maja 2017

"Dobrze jest dziękować Panu...", czyli Psalm 92...

Psalm 92

"Psalm. Pieśń. Na dzień szabatu.
Dobrze jest dziękować Panu
i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy:
głosić z rana Twoją łaskawość,
a wierność Twoją nocami,
na harfie dziesięciostrunnej i lirze
i pieśnią przy dźwiękach cytry.
Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami,
cieszę się dziełami rąk Twoich.
Jakże wielkie są dzieła Twe, Panie,
bardzo głębokie Twe myśli!
Człowiek nierozumny ich nie zna,
a głupiec ich nie pojmuje.
Chociaż występni plenią się jak zielsko
i złoczyńcy jaśnieją przepychem,
i tak [idą] na wieczną zagładę.
Ty zaś, o Panie, na wieki jesteś wywyższony.
Bo oto wrogowie Twoi, Panie,
bo oto wrogowie Twoi poginą,
rozproszą się wszyscy złoczyńcy.
Wywyższyłeś mój róg jak u bawołu,
skropiłeś mnie świeżym olejkiem.
Oko moje patrzy na nieprzyjaciół,
<tych, co powstają na mnie>.
Słuchają moje uszy moich przeciwników.
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma,
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
Wydadzą owoc nawet i w starości,
pełni soków i zawsze żywotni,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy,
moja Skała, nie ma w Nim nieprawości."

Dobrze jest dziękować Panu... Panie! Dziękuję Ci... Dziękuję... Dziękuję...

...i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy... Panie! Chcę, aby moje życie było pieśnią Chwały!

...głosić z rana Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami... Panie! Chcę, aby moje życie było piękną stronicą Ewangelii...

...rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami, cieszę się dziełami rąk Twoich. Jakże wielkie są dzieła Twe, Panie, bardzo głębokie Twe myśli! Panie! Uwielbiam Cię. Ty działasz wielkie rzeczy!

środa, 24 maja 2017

"Będziesz stąpał po wężach i żmijach...", czyli Psalm 91...

Psalm 91

"Kto przebywa w pieczy Najwyższego
i w cieniu Wszechmocnego mieszka,
mówi do Pana: «Ucieczko moja i Twierdzo,
mój Boże, któremu ufam».
Bo On sam cię wyzwoli
z sideł myśliwego
i od zgubnego słowa.
Okryje cię swymi piórami
i schronisz się pod Jego skrzydła:
Jego wierność to puklerz i tarcza.
W nocy nie ulękniesz się strachu
ani za dnia - lecącej strzały,
ani zarazy, co idzie w mroku,
ni moru, co niszczy w południe.
Choć tysiąc padnie u twego boku,
a dziesięć tysięcy po twojej prawicy:
ciebie to nie spotka.
Ty ujrzysz na własne oczy:
będziesz widział odpłatę daną grzesznikom.
Albowiem Pan jest twoją ucieczką,
jako obrońcę wziąłeś sobie Najwyższego.
Niedola nie przystąpi do ciebie,
a cios nie spotka twojego namiotu,
bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie,
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
Na rękach będą cię nosili,
abyś nie uraził swej stopy o kamień.
Będziesz stąpał po wężach i żmijach,
a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.
Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie;
osłonię go, bo uznał moje imię.
Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham
i będę z nim w utrapieniu,
wyzwolę go i sławą obdarzę.
Nasycę go długim życiem
i ukażę mu moje zbawienie."

wtorek, 23 maja 2017

"Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt...", czyli Psalm 90...

Psalm 90

"Błaganie Mojżesza, męża Bożego.
Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką
z pokolenia na pokolenie.
Zanim góry narodziły się w bólach,
nim ziemia i świat powstały,
od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.
W proch każesz powracać śmiertelnym,
i mówisz: «Synowie ludzcy, wracajcie!»
Bo tysiąc lat w Twoich oczach
jest jak wczorajszy dzień, który minął,
niby straż nocna.
Porywasz ich: stają się jak sen poranny,
jak trawa, co rośnie:
rankiem kwitnie i jest zielona,
wieczorem więdnie i usycha.
Zaiste, Twój gniew nas niszczy,
trwoży nas Twe oburzenie.
Stawiasz przed sobą nasze winy,
nasze skryte grzechy w świetle Twojego oblicza.
Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem;
kończymy nasze lata jak westchnienie.
Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt
lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt;
a większość z nich to trud i marność:
bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.
Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu
i kto może doświadczyć mocy Twego oburzenia?
Naucz nas liczyć dni nasze,
abyśmy osiągnęli mądrość serca.
Powróć, o Panie, dokądże jeszcze...?
I bądź litościwy dla sług Twoich!
Nasyć nas z rana swoją łaskawością,
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Daj radość według [miary] dni, w których nas przygniotłeś,
i lat, w których zaznaliśmy niedoli.
Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło,
a chwała Twoja nad ich synami!
A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami!
I wspieraj pracę rąk naszych,
wspieraj dzieło rąk naszych!"

poniedziałek, 22 maja 2017

"Amen. Amen...", czyli Psalm 89 (cz. V)...

Psalm 89,47-53

"Jak długo, Panie? Czy zawsze będziesz się ukrywał?
Czy Twoje oburzenie będzie płonąć jak ogień?
Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie,
jak znikomymi stworzyłeś wszystkich ludzi.
Czy jest ktoś, kto by żył, a nie zaznał śmierci,
kto by życie swe wyrwał spod władzy Szeolu?
Gdzież są, o Panie, Twoje dawne łaski,
które zaprzysiągłeś Dawidowi na swoją wierność?
Pomnij, o Panie, na zniewagę sług Twoich:
noszę w mym zanadrzu całą wrogość narodów,
z jaką ubliżają przeciwnicy Twoi, Panie,
z jaką ubliżają krokom Twego pomazańca.
Niech będzie błogosławiony Pan na wieki!
Amen. Amen."

Jak długo, Panie? Czy zawsze będziesz się ukrywał? Podobne pytania stawiamy sobie, gdy nie doświadczamy Bożej obecności...

Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie (...). Pomnij, o Panie... Tak modlimy się, gdy czujemy, że życie przemija...

Niech będzie błogosławiony Pan na wieki! W stanie cierpienia i kryzysu szczytem wiary jest wielbić Boga...

Amen. Amen.

niedziela, 21 maja 2017

"Porozwalałeś wszystkie jego mury...", czyli Psalm 89 (cz. IV)...

Psalm 89,39-46

"A jednak odpędziłeś i odrzuciłeś,
rozgniewałeś się na Twego pomazańca.
Zerwałeś przymierze z Twoim sługą,
poniżyłeś w proch jego diadem.
Porozwalałeś wszystkie jego mury,
obróciłeś w gruzy jego twierdze.
Ograbili go wszyscy przechodzący drogą,
stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.
Podniosłeś prawicę jego nieprzyjaciół;
radością napełniłeś wszystkich jego wrogów.
Także cofnąłeś jego miecz przed napastnikiem,
nie pozwoliłeś mu ostać się w walce,
pozbawiłeś blasku jego berło
i wywróciłeś tron jego na ziemię.
Skróciłeś dni jego młodości,
okryłeś go niesławą."

Z historii zbawienia wiemy, że potomkowie Dawida odeszli od Pana. Nawet mądry król Salomon w starości sprzeniewierzył się Przymierzu z Jahwe. Dlatego w Psalmie 89 czytamy: ...jednak odpędziłeś i odrzuciłeś, rozgniewałeś się na Twego pomazańca. Zerwałeś przymierze z Twoim sługą, poniżyłeś w proch jego diadem. Porozwalałeś wszystkie jego mury, obróciłeś w gruzy jego twierdze... Tak spełnia się wyrocznia Natana z Drugiej Księgi Samuela: " jeżeli zawini, będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich" (2 Sm 7,14). Kardynał Ravasi komentuje: Tutaj właśnie pojawia się dramat, który, przynajmniej z pozoru, zachwieje daną przez Boga obietnicą (Biblia dla każdego. Stary Testament, s. 230)...